Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/966 K.2021/695

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.05.2013 tarihli 2013/4438 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığından katılan vekilinin bu yöndeki temyiz taleplerinin reddine;

1- Antalya Vergi Dairesi Müdürlüğünün [NUMARA] vergi numaralı mükellefi olan ... Asansör Ltd.

Şti'nin yetkilisi olan sanık hakkında 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın şirkette maaş karşılığında çalıştığını, iş yerinin sahibi olan ...’nin iki tane ortak olması gerekiyor, yoksa iş yeri kapanacak dediği için mecburen kâğıt üzerinde ortak ve yönetici olmayı kabul ettiğini, iş yerinde maaşla çalışmaya devam ettiğini, iş yerinin idaresi ile ...’nin ilgilendiğini savunması, iş yerinin mülk sahibi olan ...’in de vergi müfettişine verdiği beyanında iş yerinin ...’ye ait olduğu,

sanığın iş yerinin çalışanı olduğunu ifade etmesi ve iş yerinin 2011-2012 yıllarında faal olup olmadığına dair dosyada herhangi bir yoklama tutanağı bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; sanığın yetkilisi olduğu şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması,

bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi;

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması;

sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eyleminden dava açılmış olmasına karşın tek bir mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,