Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9746 K.2021/3703

Defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın, kendisine tebligat yapılmadığı için defter ve belgeleri yasal süresi içerisinde ibraz edemediğini, tebligatın gönderildiği adresin dedesinin bağ evi olduğu, bu adresle bir ilgisinin olmadığını, tebligattaki imzanın kendisine ait olmadığını savunması, dosyada fotokopisi bulunan defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğine ilişkin belgede tebliğin alıcısının isminin okunamadığının anlaşılması karşısında;

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğine ilişkin belgenin aslının getirtilip sanığa gösterilerek belgede atılı imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, inkarı hâlinde, sanığın imza örnekleri alınıp kurum ve kuruluşlardan incelemeye elverişli imzaları da getirtilmek suretiyle, belgedeki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, tebliğ yapılan adresin tebliğ tarihi itibarıyla sanığa ait olup olmadığının usulünce araştırılması,

tebliği yapan yoklama memurunun da tanık olarak beyanına başvurulmasından sonra sonucuna göre, vergi raporu ve sanığın savunmasından işyerinin tebligat tarihi itibariyle faal olmadığının anlaşılması bu nedenle işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,