Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1002 K.2018/2887

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3000 TL'ye çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında mühür bozma suçundan doğrudan hükmolunan 760 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı; ayrıca, yargılama gideri hüküm niteliğinde olmayıp, hükme bağlı tamamlayıcı bir parça olarak kabul edildiğinden,

kanun yolu açısından asıl hükmün bağlı olduğu kurallara tabi olduğu gibi, vekalet ücreti ile yönünden temyiz başvurusunun yapıldığı durumlarda da yargılama gideri hüküm niteliğinde olmayıp, hükme bağlı tamamlayıcı bir parça olarak kabul edildiğinden, kanun yolu açısından asıl hükmün bağlı olduğu kurallara tabi olduğu gibi vekalet ücreti ile sınırlı bir temyiz başvurusunun yapıldığı durumlarda da, temyiz edilebilirlik sınırı olarak HUMK'nın 427. maddesindeki düzenlemenin belirleyici olmayacağı ve asıl hükmün tabi olduğu temyiz edilebilirlik ölçüsünün esas alınacağı anlaşıldığından,