Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/105 K.2018/1583

Sanıklar ..., ... hakkında 2008 takvim yılı için, Sanık ... hakkında 2007, 2008 takvim yılları için beraat

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Dosya incelendiğinde sanık ...'nin MERNİS adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre 11.02.2015 tarihinde tabligat yapıldığı, 06.03.2015 tarihinde ise sanığın sorgu adresinde beyan ettiği adrese tebligat yapıldığı ve bu tebligatın

iade döndüğü, önce sorgusunda bildirdiği adrese tebligat yapılması bundan sonuç alınamaması halinde MERNİS adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanık ...'nin temyiz talebi yönünden red kararı isteyen görüşe iştirak edilmemiş, sanık ...'nin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın türü ve süresine göre sanık ...'in duruşmalı inceleme isteminin koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Kdz. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.11.2013 tarih ve 2013/1616 E. sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından da dava açılmış ise de bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin 10.02.2015 havale tarihli dilekçesinin sanıklar ..., ... ve ...'ye yönelik olduğu ancak temyiz dilekçesi içeriği incelendiğinde bu sanıklar yönünden verilen “ beraat kararları” ile sınırlandırıldığı, temyiz dilekçesi başlık kısımında ... ismi yazılı olmadığından sanık ... hakkında herhangi bir temyiz talebinde bulunulmadığı kabul edilerek sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesi yapılmamış ve sanık ... hakkında ise verilen bir beraat kararı olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'nin sadece kendi temyizi üzerine inceleme yapılmıştır.

I- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında ve temyiz dilekçelerinde suçlamaları kabul etmediğini, kendisi gibi evsiz, işsiz kişilere bir miktar para vererek bazı kağıtlar imzalattıran şahıslar olduğunu, bu kağıtların ne olduğundan ve üzerine şirket devredildiğinden haberdar olmadığını, sahte faturalarla hiçbir ilgisinin bulunmadığını savunması, ayrıca 04.06.2012 tarihli duruşmada, sanığa Yenimahalle İlçesi Beştepeler Mah. Muhtarlığınca düzenlenen nüfus cüzdanı örneği gösterildiğinde “burada fotoğraftaki kişi benim“ şeklinde beyanda bulunduktan sonra,

Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 12.04.2012 tarihli cevabi yazısı ekindeki sanığa ait nüfus hüviyet cüzdanı gösterildiğinde “ buradaki fotoğraf bana ait değildir” beyanının tutanağa geçirildiği ve “sanık ile benzerlik göstermediği görüldü” şeklinde tespitte bulunulduğu, Altındağ Nüfus Müdürlüğü'ne 12.04.2012 tarihli cevabi yazı ekindeki nüfus cüzdanının ve Altındağ Nüfus Müdürlüğü tarafından bu nüfus cüzdanının çıkarılmasına dayanak teşkil eden talep belgesinin gönderildiği,

söz konusu talep belgesi 18.04.2013 tarihli duruşmada sanık ...'a gösterildiğinde, ...'ın “ resimdeki kişi benim hisseleri devrettiğim ... isimli kişidir “ şeklinde beyanda bulunduğu, ayrıca 30.01.2008 tarih ve 1786 yevmiye numaralı imza beyannamesindeki imzaların sanık ... elinden çıkmadığına dair bilirkişi raporunun bulunduğu ve sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen 2009 yılına ait faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

öncelikle 2009 yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, Altındağ Nüfus Müdürlüğü'nden gönderilen 07.04.2005 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi, sanığa ait olmadığının tespiti halinde sanık ...'ın beyanı alınarak,

hisse devri yaptığı kişinin talep belgesinde fotoğrafı bulunan şahıs mı yoksa ...'nin kendisine ait olduğunu söylediği fotoğraftaki şahsın mı olup olmadığının sorulması ve bu konuda gerekirse yüzleştirme yaptırılması, ayrıca faturalar ile hisse devir sözleşmeleri ve diğer belgeler üzerinde bulunan yazı ve imzaların da sanığa ait olup olmadığı hususunda gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değelendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, III- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanık ...'ın söz konusu şirketi ... ile kurduklarını, 2008 yılında hissesini devrettiğini, işlerden anlamadığı için tüm alım satım işlerinin ... tarafından yapıldığını savunması, sanık ...'in ise söz konusu faturaların sahte olduğunu bilmeden kullandığını, ödemeleri nakit olarak yaptığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, 2008 yılına ait fatura asılları temin edilerek üzerindeki yazı ve rakamların sanık ...'a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ...'in beyanı alınarak faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak hangi sanıktan aldığının sorulması,

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp,

karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat, sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı

2- Kabule göre de; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,