Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1297 K.2020/4333

1- 18.06.2013 tarihli “defter belge isteme” yazısının 19.06.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın ibraz etmemek suretiyle defter ve belgeleri gizleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın tebligattan haberdar olmadığını savunması, 19.06.2013 tarihli tebligat parçası incelendiğinde teslim alan bölümünde ad-soyad ve imza kısmının karalandığının anlaşılması karşısında; usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligattan söz edilemeyeceğinden atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a- 15.03.2007 tarih ve 5604 sayılı Mali Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, her yıl Temmuz ayının biri ile yirmisi arasında mali tatil uygulanacağı ve son günü mali tatile rastlayan sürelerin, tatilin son gününü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılacağı öngörülmüştür. Defter ve belge isteme yazısının 19.06.2013 tarihinde tebliğ edilmesi ve 15 günlük sürenin mali tatil içinde dolması nedeniyle, süre tatilin son gününü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzayacağından gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.07.2013" yerine, “04.07.2013” olarak yanlış yazılması,

b- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,