Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1362 K.2020/2995

A- Sanığın "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birden fazla tekerrüre esas alınabilecek nitelikte hükümlülüğü bulunan sanık hakkında birden fazla ilam tekerrüre esas alınmış ise de, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B-1-Sanığın "Resmi Belgede Sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği,

Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 130. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ‘‘soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır.’’ şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında; dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında;

fotoğraf üzerindeki soğuk damga izi bulunmayan nüfus cüzdanının bu hali ile aldatıcılık niteliği bulunmadığı ve TCK'nin 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun da yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın "Kasten Yaralama" suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yüklenen suçu işlemediğini, olaya müdahale eden, tanık olarak beyanlarına başvurulan polis memurları ... ve ...’ın “sürücünün esnafla herhangi bir karşılaşması olmadı” şeklindeki, diğer tanık polis memurları ..., ... ve ...’ın ise “CD’de elinde sopa ile beyaz gömlekli şahsa saldıran şahıs Sefa KUKARAN’dır(temyiz dışı sanık)” şeklindeki beyanları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 14.05.2013 tarihli CD izleme tutanağı ve 20.10.2014 tarihli Bilirkişi raporunda elindeki sopa ile mağdur ...’ı yaralayan şahsın sanık olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın sabıka kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/74 Esas, 2012/78 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken bu ilamın yanında Erzurum 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/1314 Esas ve 2010/290 Karar , Erzurum 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/716 Esas ve 2012/87 Karar, Erzurum 2.Asliye Ceza Mahkemesi 2008/703 Esas ve 2012/497 Karar sayılı ilamlarının da tekerrüre esas alınarak infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,