Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1402 K.2020/2591

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından; suç konusu son fatura, ...İnş. Nak. Pet. Ürn...Ltd. Şti.’den temin edilen 31.07.2008 tarihli fatura olup, KDV indiriminde kullanıldığından, suç tarihi 25.08.2008 olmasına rağmen, hüküm fıkrasında “2008 takvim yılının 3. ve 4. aylarında sahte fatura düzenledikleri tespit edilen mükelleflerden temin edilen faturaların kayıtlara intikal ettirilerek kullanıldığı” ibaresine yer verilmesi,

2- Mahkemece uyulmasına karar verilen, Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nin 01.11.2016 tarihli ve 2016/6907 Esas, 2016/6499 karar sayılı bozma ilamına konu, Mahkemenin 06.10.2015 tarihli, 2014/277 Esas, 2015/402 Karar sayılı ilamınına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun anılan Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 1. bendinden “2008 takvim yılının 3.ve 4. aylarında, sahte fatura düzenledikleri tespit eidlen mükeleflerden temin ettiği faturaları, kayıtlarına intikal ettirdiği ve kullandığı” ibaresinin çıkartılarak, yerine “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği” ibaresinin;