Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1415 K.2018/4100

Sanık ... hakkında: Beraat

Nakliyeciler ve Şoförler Odası Başkanı sanık ..., Terziler Odası Başkanı sanık ... ile Başkan Vekili sanık ...’in üye kayıt defterlerinde tahrifat ve eklemeler yaparak, sigortalı ... isimli kişi bağımsız çalışmadığı ve odada kayıtlı olmadığı halde çalışıyormuş gibi gösterip defterlere kaydettikleri ve var olan çalışma sürelerini gerçeğe aykırı olarak artırmak için sigortalılığa esas gerçek dışı belgeler düzenlemek suretiyle geriye yönelik haksız hizmet süresi kazandırılmak istendiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda, oda görevlisi olan sanıkların,

odanın evraklarına karşı işlenen suçlardan dolayı suç tarihinde yürürlükte bulunan 507 sayılı Kanunun 112. (5362 sayılı Kanunun 59.) maddesi uyarınca memur gibi sorumlu olmaları sebebiyle eylemlerinin, 765 sayılı TCK'nın 339/1.

(5237 sayılı Kanunun 204/2.) maddeleri kapsamında kaldığı ve hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ...'in de bu suça iştirak ettiğinin iddia edildiği bu nedenle hüküm tarihinde dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden, eylemin "görevi kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde sanıklar ..., hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 339/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı kanunun 102/3. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının, sanıklar ...,

hakkındaki kesici son işlem olan 06.02.2006 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi sanıklar ...,