Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1538 K.2018/1344

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; Bilecik Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.06.2015 gün 2014/1376 esas ve 2015/922 karar sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 03.10.2016 gün 2015/13611 esas, 2016/5875 karar sayılı "düzeltilerek onanmasına” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2018 tarihli dilekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde olduğundan KABULÜ ile Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 03.10.2016 gün 2015/13611 esas, 2016/5875 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekir. Yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır.

Türk Ticaret Kanunu'nun 688/6 ve 689/4. (suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 776 ve 777.) maddeleri uyarınca bonoda lehtarın yazılı bulunması zorunludur, aslı dosya arasında bulunan suça konu senette "Reis İnşaat" şeklinde yazılı olan lehdar isminin bir tüzel kişiliği belirtmemesi nedeniyle senedin bono vasfını taşımadığı ve özel belge niteliğinde olduğu gözetilmeksizin resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2-)Tekerrüre esas alınan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/299 esas 2008/251 karar sayılı ilamının kanun yararına bozma incelemesi üzerine Dairemizin 08.03.2017 tarih 2017/1221 esas ve 2017/1722 karar sayılı kararıyla bozularak yeniden karar verilip kesinleşme tarihinin bu tarih haline getirildiği ve kesinleşme tarihi itibariyle bu hükmün tekerrüre esas alınamayacak olması, yasaya aykırı,

3-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,