Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1869 K.2018/2768

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılamada, Dairemizin 2013/2635 esas, 2014/20254 karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinden önce 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 18 ay'a çıkarıldığı gözetilip, sanık hakkında yeniden hüküm tesis edilip sonuç ceza miktarının kazanılmış hak miktarı olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan ve tekrar suç işlemeyeceği yönündeki olumlu kanaat sonucunda cezası ertelenen sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden ve bu nedenle şartları oluşmadığından bahisle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,