Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1928 K.2022/11233

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin daha önce bu adrese adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğu gibi sanığın bu tebliğ işlemi sırasında cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması nedeniyle de usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,