Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/202 K.2020/2199

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nın 204/1-3, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası verildikten sonra, bozma öncesi 21.12.2012 tarihli hüküm nedeniyle kazanılmış hakkı olduğu gerekçesiyle, CMK’nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına indirilmiş ise de, bozma öncesi mahkeme kararında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK‘nın 204/1-3,43,62 maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası, özel belgede sahtecilik suçundan ise aynı Kanun‘un 207/1,43,62 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası verildiği gözetilmeksizin sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edimiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.