Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2061 K.2018/3537

Ek karar: Sanık ...'ın süresinde olmayan temyiz talebinin reddi

1)Sanıklardan ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 11.12.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 21.11.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 08.12.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 11.12.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 11.12.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2)Sanıklardan ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık müdafiinin, beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,