Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2070 K.2018/2217

2313 sayılı kanuna muhalefet suçuna ilişkin suç tarihinin 01/07/2000, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden suç tarihinin sanığın sahte kimlik kullanarak cezaevinde olduğunun tespit edildiği 05/11/2002 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.12.2002 tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği,

"2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/son maddesini ihlal" suçu yönünden ise suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle davaların düşürülmesi yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;