Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2183 K.2018/3908

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.07.2009 tarihinden, deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 15.02.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 350/1-3 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılan eylemin yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.03.2004 tarihinden temyiz talebinin incelendiği tarihe kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan;