Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/224 K.2020/4891

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1- Sanığın, müştekiler adına düzenlediği 16.06.2011 ve 17.08.2011 düzenleme tarihli senetleri, bankadan almış olduğu bir kredi borcunun teminatı olmak üzere bankaya vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

suça konu senetlerin bankaya aynı zamanda verilmesi halinde sanığın eyleminin tek suç olarak kabul edilip belge sayısı dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekeceği, belgelerin farklı zamanlarda bankaya verildiğinin anlaşılması halinde ise TCK’nin 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerekeceğinden öncelikle suça konu senetlerin bankaya aynı tarihte verilip verilmediği hususu araştırılarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması ,