Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/235 K.2020/4604

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkeme’nin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, borcuna karşılık olmak üzere katılana verdiği tamamen sahte olarak oluşturulmuş iki adet çekin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil bulunmaması ve çeklerin aynı anda katılana verildiğinin anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak, sonuç cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.