Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2509 K.2020/4768

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Katılan ...’nun Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/312 Soruşturma nolu dosyasında suça konu çeki 2011 yılı Kasım ayı başlarında sanıktan aldığını beyan etmesi nedeniyle suç tarihinin 2011 yılı Kasım ayı başları olarak kabulü gerektiği; tekerrüre esas alınan Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 tarih, 2011/30 Esas ve 2011/372 Karar sayılı ilamının ise temyiz konusu suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrür oluşturmadığı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2011 tarih, 2010/252 Esas ve 2011/154 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 tarih, 2011/30 Esas ve 2011/372 Karar sayılı ilamının esas alınması,

2-5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2011 tarih, 2010/252 Esas ve 2011/154 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ile yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,