Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2568 K.2021/5859

Sahte fatura ile belgelendirilen alış tutarının, toplam mal alış maliyetleri içindeki oranının % 58 gibi yüksek bir oran olması, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, faturaları düzenleyen mükelleflerden Recep Girişgen hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı ve Dairemizin 2017/10815 esasına kayıtlı dosyanın içeriğinden düzenleyen mükellefin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının anlaşılması ve sanık tarafından ticari teamüle uygun ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğinin belirlenmesi karşısında.

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında '2009' şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, sahte fatura kullanma suçu yönünden vergi suçu raporuna göre suça konu faturaların en son Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, 25/11/2009 olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Adli emanetin 2014/2436 sırasında kayıtlı suça konu faturaların dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,