Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2585 K.2018/4188

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu halde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.05.2012 tarih ve 2012/35067 Esas sayılı iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenleme” suçundan açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;

Suça konu faturaların 2005 takvim yılında en son Ağustos ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.09.2005 olduğu gözetilerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; “sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;