KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/260 E., 2019/501 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
1-Sanık hakkında yetkilisi olduğu .... Otomobilcilik San. ve Tic.
A.Ş isimli işyerinin ruhsatsız olduğu gerekçesi ile 28.02.2013 tarihinde mühürlenmesine rağmen 17.04.2013 tarihinde mührün bozularak faaliyete devam edildiğinin tespit edildiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın işyerinin 1993 yılında alınmış ruhsatının bulunduğunu, İçişleri Bakanlığı tarafından 2011 yılında yayınlanan genelge doğrultusunda kendilerinden yeniden ruhsat istendiğini, oysa işyerinin bu genelge kapsamında bulunmadığını, İdare Mahkemesine dava açtıklarını, yürütmeyi durdurma kararı aldıklarını, ayrıca isyerinde mühürleme işleminin fiilen yapılmadığını savunması karşısında;
maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, mühürleme tutanağında işyeri danışmanı olarak imzası bulunan Selim Dündar ile mühür bozma tutanağında “şahsıma ait özel eşyalarımı içeride unutmuşum, onları almak için açmak zorunda kaldım, mührü koparmanın suç olduğunu bilmiyordum'' şeklinde beyanda bulunan ve satış müdürü olarak imzası bulunan .... ile tutanak düzenleyicisi tanıkların dinlenip fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığının saptanması, İdare Mahkemesine açılan dava dosyaları akıbetleri araştırılıp incelenerek, yürütmeyi durdurma kararı verilip verilmediği,
verilmişse hangi tarihte verildiği ve taraflara tebliğ edilip edilmediğinin belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Suçun sübutu halinde; yapılan UYAP sorgulamasında mühür bozma suçundan dolayı sanık hakkında birden çok dava açıldığı cihetle, sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış dava dosyaları getirtilip incelenerek, aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi, değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/260, K. 2019/501, 16 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama