Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/299 K.2018/3226

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçuna konu belgenin, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna gönderilmek üzere ilgili GSM işletmecilerine ibraz edilerek kullanılmış olması sebebiyle, suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin kararı temyiz etme hakkı bulunduğundan tebliğnamedeki temyiz talebinin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" şeklindeki 260/1. maddesi gereğince, suçtan zarar gören şikayetçi kurumun davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Dairemizin yerleşik kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248-251 sayılı, 20.10.2009 tarih ve 2009/89-243 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasında hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu cihetle;

belge aslının getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde aslının dosya içerisinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden ve suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,