Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3203 K.2018/6422

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 07.02.2008 tarihli mahkumiyet hükmünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.03.2011 tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.03.2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 07.07.2014 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen mühür bozma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 07.02.2008 tarihinden, temyize konu hükmün açıklandığı 03.10.2017 tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;