Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3274 K.2019/6565

Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan; beraat

1- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının, sanığın tekrar suç işlemeyeceği hususunda vicdani kanaat hasıl olmadığından ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama nedenleri arasında 5271 sayılı CMK’nin 231/6. maddesinin b bendinde düzenlenen “yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” şartının gerçekleşmediğinin belirtilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma istiyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ile sanık ...’ın yerinde bulunmayan temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) İddianamede, sanık hakkında, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1 ve TCK’nin 43. maddesinin birer kez uygulanması talep edilmiş olmasına rağmen, sanığa hakkında TCK’nin 43. maddesinin her takvim yılı için ayrı ayrı iki kez uygulanması için 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, her takvim yılı için zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine,