Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3504 K.2018/4539

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 04.04.2018 tarih ve 2018/1299 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.04.2018 tarih ve KYB-2018/29810 sayılı ihbarname ile.

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1 ve 62. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine, meydana gelen zarar giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2010 tarihli ve 2007/1015 esas, 2010/47 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26/06/2014 tarihli ve 2012/26781 esas, 2014/12678 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmesini müteakip,

sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 22/03/2017 tarihli ve 2007/1015 esas, 2010/47 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair mercii Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2017 tarihli ve 2017/416 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, önceki hükmün 5, 6 ve 7. paragraflarında yer alan CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmamasına ve TCK'nun 51/1-3. maddesinin uygulanmasına yönelik hükümlerin karardan çıkarılmasına,

sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2007/1015 esas, 2010/47 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2017 tarihli ve 2017/1067 değişik iş sayılı kararının "sanık ...'in yönetim kurulu başkanı olduğu şirket adına, dosyanın diğer sanığı ... ile birlikte BOTAŞ ihalesine katılabilmek için SGK prim borçları bulunduğu halde prim borcu bulunmadığına dair sahte belge düzenleyerek/düzenleterek verdiği iddiası üzerine yapılan yargılama sonucunda,

Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2010 tarihli ve 2007/1015 esas, 2010/47 sayılı kararıyla mahkûmiyetine ve meydana gelen zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26/06/2014 tarihli ve 2012/26781 esas, 2014/12678 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleştiği, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine,

Mahkemesince yeniden yapılan yargılamada önceki hükmün 5, 6 ve 7. paragraflarında yer alan CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmamasına ve TCK'nun 51/1-3. maddesinin uygulanmasına yönelik hükümlerin karardan çıkarılmasına, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, önceki yargılama sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden Mahkemesince değerlendirme yapılarak,

kurum zararının giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiği ve söz konusu hükmün Yargıtay ilgili dairesince onandığı, yargılamanın yenilenmesi durumunda yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik değerlendirme yapılamayacağı, bu konuda kanunda herhangi bir düzenleme bulunmadığı, kaldı ki kurum zararın giderildiğine dair dosya da bilgi ve belge de bulunmadığı,

aksi halde kesinleşen kararlarda sonradan zararın giderilmesi durumlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi hallerinde kesin hükmün otoritesinin sarsılacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre;

kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 27.09.2017 tarih ve 2007/1015 Esas-2010/47 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin kısmen kabulü ile sanık hakkında önceki hükmün 5, 6 ve 7. paragraflarında yer alan CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına ve TCK'nın 51/1-3. maddesinin uygulanmasına yönelik hükümlerin karardan çıkarılmasına,