Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3510 K.2018/6864

Katılan vekilinin 19.08.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık ... hakkında Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret etmek suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek 5816 sayılı Yasa'nın 1/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra, eylemin basın yolu ile işlediği gözetilip aynı Yasa'nın 2. maddesi tatbik edilmek suretiyle temel cezanın artırılması gerektiği nazara alınmadan, uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 25/07/2010 tarihli ve 27652 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 6. fıkrasına son cümle olarak eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki düzenleme karşısında.

11.11.2014 tarihinde savunması alınan sanığa, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul edip etmediğinin sorulması üzerine, sanığın avukatı ile görüşerek beyanda bulunacağını belirtmesi ve 09.09.2015 tarihli celsede sanık müdafiinin açıkça hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinden yararlanmak istediklerini ifade etmesine rağmen, adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan ve suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığı gerekçe gösterilerek cezası ertelenen sanık hakkında, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,