Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3861 K.2020/6776

1-Suça konu plakalar ile ilgili İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 23.11.2013 tarihli ekspertiz raporunda ve mahkemece 24.12.2014 tarihli celsede yapılan incelemede suça konu sahte plakalarda herhangi bir soğuk mühür izinin bulunmadığının tespit edilmesi, suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarih ve 23053 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 30. maddesine göre;

tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 gün ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca tescil kuruluşunun mührünün bulunmasının zorunlu olduğunun hüküm altına alınması, bu şekilde suça konu plakanın resmi belge niteliğini kazanabilmesi için üzerinde mührün varlığının zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanıkların beraati yerine, mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Adli Emanetin 2013/594 sırasında kayıtlı bulunan suça konu plakaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, TCK‘nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı;

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,