Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4007 K.2022/7034

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Nizip Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/683 Esas ve 2007/17 Karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan TCK'nin 142/1-f maddesine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olduğu ve 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK’nin 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi neticesinde mahkemesince uyarlama yargılamasının yapıldığı,

uyarlama yargılaması sonucunda sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen Nizip Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/848 Esas ve 2013/196 Karar sayılı ilamı ile sanığın TCK 163/3 maddesi gereğince mahkumiyetine hükmedildiği, bahse konu suça ilişkin mahkumiyet kararının uyarlama yargılaması neticesinde kesinleşme tarihinin 05.03.2013 olduğu anlaşılmakla kesinleşme tarihi dosyaya konu suç tarihinden sonra olduğundan bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,