Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4066 K.2018/6242

2-Sanık ... hakkında mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükme karşı yaptığı temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 06.04.2011 tarihli ek kararının cezaevinde bulunan sanığa 11.04.2011 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, sanığın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, ek karara yönelik 10.08.2015 ve 30.09.2015 tarihli dilekçeleri verdiği görülmekle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

"Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesindeki düzenleme karşısında, sanığın dolandırıcılık suçu ile birlikte resmi belgede sahtecilik suçunu da işlediği anlaşıldığından, açıklanan nedenlerden dolayı temyiz kapsamında bulunan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın sübuta eren dolandırıcılık eylemini, kamu kurumu olan trafik idaresinin maddi varlığı niteliğindeki sahte sürücü belgesi, sahte motorlu araç trafik ve tescil belgeleri, sahte plaka kullanarak işlemiş olması karşısında; sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.