Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4313 K.2022/1367

1)''2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

28.06.2013 tarih ve 2013-A-2104/13 sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde, sanığın 2010 takvim yılında ''1'' adet sahte belge düzenlediğinin belirtilmesi ve Ba-Bs formlarında, bildirilen bu faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, zamanaşımı hükümleri gözetilerek suç tarihinin duraksamaya yer verilmeyecek biçimde tespiti bakımından; 2010 takvim yılında düzenlenen bu faturaya ilişkin fatura tarihinin ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorularak belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,