Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4676 K.2018/7842

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.06.2010 tarihinden itibaren denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun işlendiği 22.05.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle tekrar ele alınan dosyada, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.10.2018 tarihinde, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 10.10.2018 tarih, 2018/4676 Es. 2018/7842 Kr. sayılı yerel mahkeme kararının eleştirili olarak onanmasına dair sayın çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten katılmıyorum.

Sanığın 765 sayılı TCK'nin 349/son maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 342/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine dair hükmün açıklanması suretiyle kurulan Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarih 2014/222 Es. 2014/242 Kr. sayılı hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 11.06.2010 tarih 2010/92 Es. - 2010/96 Kr. sayıyla 765 sayılı TCK'nin 349/son maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 342/1, 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün CMK’nin 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde işlenen eylemi ile ilgili olarak sanık hakkında Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2014 tarih 2014/174 Es. 2014/987 Kr. sayı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Ceza Muhakemesi Hukukunda kesin olduğu belirtilen hükümler ancak kendi kesinlik sınırları içinde (daha doğru bir ifadeyle sadece ve sadece kesin sonuç adli para cezası ile sınırlı olarak) infazı kabildir. Kesin hükme kendisinden daha ağır (somut olayda hürriyeti bağlayıcı ceza) bir başka hükmün infazına yol açacak şekilde bir sonuç yüklenemez.

Çünkü kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Buna göre yerel mahkeme kararının hükmün açıklanmasının koşullarının oluşmaması sebebi ile bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun eleştirili onama görüşüne katılmıyorum. 10.10.2018