KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/4743 E., 2019/1467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
I-Sanık ... müdafileri ile sanık ...'ın, 22.03.2007 tarihli araç muayenesinde sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, sahte muayene işlemini yapan araç maliki olmayan sanıklar yönünden sahte muayenenin yapıldığı “22.03.2007” tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın, 18.07.2006 ve 27.12.2006 tarihli araç muayenelerinde sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Suç tarihinin, sahte muayene işlemini yapan araç maliki olmayan sanıklar yönünden sahte muayenelerin yapıldığı 18.07.2006 ve 27.12.2006 tarihleri olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK‘nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/4743, K. 2019/1467, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama