KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/4877 E., 2018/6904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2018
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.07.2018 tarih ve 2018/9930 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.08.2018 tarih ve KYB-2018/67114 sayılı ihbarname ile;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine dair İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2017 tarihli ve 2014/223 Esas, 2017/430 sayılı kararının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19/02/2018 tarihli ve 2018/337 Esas, 2018/511 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip,
sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 28/03/2018 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2018/298 değişik iş sayılı kararının " 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.
Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkumiyet hükmünü veren hâkim ...nın (...),
yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı verdiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/4877, K. 2018/6904, 17 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama