Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4960 K.2022/18974

I. Sanık hakkında 24.03.2010 ve 04.05.2011 tarihli eylemleri nedeniyle mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyizinin incelenmesinde;

6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık hakkında 06.07.2011 tarihli eylemi nedeniyle mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen “Mühür bozma” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,