Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5065 K.2018/7751

1-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanun'un 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, suça konu faturaların dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, 2006 takvim yılında kullanıldığı iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak,

faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,