Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5085 K.2018/9323

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.11.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,

diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.