Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5125 K.2020/7370

1-1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yapı kooperatifleri ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-1163 sayılı Kanun'un 45. maddesinde "Genel kurul olağan ve gerektiğinde olağanüstü olarak toplanır. Olağan toplantının her hesap devresi sonundan itibaren 6 ay içinde ve en az yılda bir defa yapılması zorunludur.

Ancak, usul ve esasları ilgili Bakanlıkça yapılacak düzenlemede gösterilmek üzere; kooperatif üst kuruluşuna ortak olunması ve genel kurul toplantısının gündemine konuyla ilgili madde konulması şartıyla, olağan genel kurul toplantıları en fazla üç hesap dönemini kapsayacak şekilde ve birleştirilerek yapılabilir. Genel kurul, ana sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı ana sözleşmede gösterilir.

Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantılarında ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır. Genel kurul toplantı tarihi, yeri ve gündemi toplantıdan en az 15 gün önce ilgili bakanlığa ve mülki idare amirliğine yazılı olarak bildirilir." hükmünün bulunduğu, aynı Kanun'un Ek 2/2. maddesinde ise genel kurulu olağan toplantıya çağırmayan yönetim kurulu üyelerinin cezalandırılacağının düzenlendiği cihetle; ...

Konut Yapı Kooperatifi’nin 25.10.2005 ve 01.11.2005 tarihli genel kurula çağrı listeleri ile bu toplantılara ait hazirun listesi asıllarının araştırılarak duruşmaya getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yapılan sahteciliğin aldatma niteliği olup olmadığı belirlendikten ve denetime olanak verecek şekilde belge asılları dosya içerisinde bulundurulduktan sonra;

yukarıda belirtilen tarihli genel kurul toplantılarının, adına sahte imza atılan üyelerin imzası olmadan da yapılıp yapılmayacağının, bu kişilerin üyelikleri ile önceki genel kurul toplantılarının geçerlilikleri araştırılarak 1163 sayılı Kanun'un 81/6. maddesi uyarınca kooperatifin münfesih olup olmadığının belirlenmesi ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eyleminin “faydasız sahtecilik” kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup;

aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, TCK'nin 43. maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti yönünden, sanığın suça konu belgeleri aynı anda düzenleyip düzenlemediğinin araştırılıp, sonucuna göre aynı anda düzenlendiğinin tespiti halinde tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması ve belge sayısının temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

b)Resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç adının “Sahte özel evrak düzenlenmesi, görevde yetkiyi kötüye kullanmak” olarak yanlış yazılması, c)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin