Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5194 K.2018/8561

Ek Karar ; Ret

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmü ve aynı Kanun'un 28. maddesinde düzenlenen “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak yokluğunda verilen kararın,

sanığın dosyadaki bilinen en son adresi olan 25.05.2011 tarihli sorgusunda bildirdiği 389.

Sokak, No:27 Şirinyer, Buca/İzmir adresine çıkarılan ve iade edilen tebligattan sonra, yapılan adres araştırmasının sonuçsuz kalması ve MERNİS adresinin bulunmaması nedeniyle ilanen tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olmasına rağmen 15.11.2011 ve 29.04.2012 tarihlerinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanığın kararı yasal sürede temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nin 42. maddesine göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde,

inceleme yetkisinin Yargıtay Özel Dairesine ait bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanun'la değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının,

suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,