Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5198 K.2022/8333

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, 2010,2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

1)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması; defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu ve sanığın 18.11.2013 tarihli Cumhuriyet savcısında alınan soruşturma ifadesinde, defter ve belgelerini evinin bodrum katına koyduğunu ancak kapıcının temizlik sırasında belgeleri attığını beyan etmesi karşısında, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2010, 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçları yönünden ise; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,