Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5758 K.2019/3651

I- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, Mahkemece 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği hususunun Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması üzerine, sanık ... hakkında 2009 yılına ilişkin gelir vergisi, KDV ve geçici gelir vergi matrahlarının takdir komisyonu marifetiyle takdiri yapıldığından yapılacak bir işlemin bulunmadığının bildirilmesi karşısında, sanık hakkında CMK’nin 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,