KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/5767 E., 2020/2814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura kullanmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Sanığın, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda. UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın kullandığı faturaları düzenlediği belirtilen .... İnş. Oto. Nak. Teks. San. ve Tic. Ltd.
Şti.’nin suç tarihinde yetkilisi olan ... hakkında, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.06.2018 tarihli 2015/756 Esas ve 2018/439 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet kararı verildiği ve bu kararın Dairemizin 04.12.2019 tarihli 2018/6736 Esas ve 2019/8763 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığının tespit edilmesi.
Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 08.12.2016 tarihli cevabi yazısı uyarınca, ... isimli kişinin, .... İnş. Oto. Nak. Teks. San. ve Tic. Ltd.
Şti.’nin ortağı ya da yetkilisi olmadığının anlaşılması, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemeyen ...’un tanık olarak dinlenebilmesi için Mahkemece yeterli araştırmanın yapılmış olması; sanık müdafi tarafından dosyaya ibraz edilen ve faturalara konu malların ödemeleri hususunda delil teşkil ettiği bildirilen tahsilat makbuzlarının, farklı tarihlerde düzenledikleri görülmesine karşın, 08.12.2017 tarihli bilirkişi raporu ile seri numaraları ve düzenleme tarihlerinin uyumsuz olduğunun belirlenmesi,
ayrıca sanık müdafinin 15.09.2017 ve 12.03.2018 tarihli dilekçeleri ile de malların aynı tarihte tek seferde alınmasına ve bedellerinin de nakit olarak tek seferde ödenmesine karşın, makbuz ve faturaların gelişigüzel olarak düzenlendiğinin açıkça belirtildiğinin görülmesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/5767, K. 2020/2814, 8 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama