KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/5771 E., 2019/413 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan: Düşme
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan: Beraat
I- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anılan takvim yılına ilişkin hüküm fıkrasının son iki kelimesinden önce gelecek şekilde "ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8.maddesi" ibarelerinin mahallinde hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/5771, K. 2019/413, 15 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama