Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6159 K.2018/9543

Sanıklar ..., ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarıca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2010 tarih, 2010/434 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında,... ve ... isimli mükellefler ile ... Yapı Market Orman Ürünleri İnş. Nak. San. Tic. Ltd.

Şirketinin gerçek fatura belgelerini taklit edip bastırdıkları ve kullandıkları iddiasıyla 213 sayılı VUK'nin 359/b-2 ve 359/b-1 maddelerinde düzenlenen suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde izinsiz belge basmak veya bastırmak ile bunları kullanarak sahte belge düzenlemek fiillerinin iki ayrı suç oluşturacağı ve söz konusu suçların birbirine dönüşemeyeceği, her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

gerekçe kısmında sanıkların sahte fatura bastırdıkları ve kullandıkları belirtilmesine ve sanıkların 213 sayılı VUK'nin 359/-2. maddesinde düzenlenen Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde belge bastırmak suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesine rağmen, suç vasfının aynı Kanun'un 359/b-1. maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" şeklinde ifade edilerek çelişkiye düşülmek suretiyle tek hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/560 esas, 2005/827 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkum olduğu hapis cezasının 26.04.2007 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunan sanığın, adli sicil kaydında görülen ilamlar dosya içerisine getirtilerek tekerrüre esas ve ertelemeye engel olup olmadıklarının değerlendirilmesi gerekirken, tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığından bahisle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

b- Mahkum oldukları uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2018/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,