Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6855 K.2019/1377

I-Sanık hakkında 24.04.2009 tarihli mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin 26/09/2017 tarih ve 2017/474-667 esas karar sayılı ilamı ile 24.04.2009 tarihli mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve Dairemizin 07.02.2018 tarih ve 2017/17078-2018/1004 esas karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; mahkemenin 13/09/2018 tarih ve 2018/296-449 esas karar sayılı ilamı ile bu suçtan tekrar kurulan mahkumiyet kararının yok hükmünde olduğu ve temyiz incelemesine konu olamayacağı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında 05/02/2009, 18/03/2009 ve 15/04/2009 tarihli mühür bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizin 07/02/2018 tarihli 2017/17078 Esas ve 2018/1004 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; birleştirme kararına konu Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/694 E. sayılı dosyası ile sanık hakkında verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesinleştiği ve bu kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığı gözetilerek TCK'nin 203/1, 43/1,62. maddeleri uyarınca seçimlik cezalardan para cezası tercih edilerek hükmedilecek cezadan kesinleşmiş cezanın mahsup edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,