Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6963 K.2020/3722

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.07.2013 tarihli 2013/1429 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte müstahsil makbuzu düzenleme eyleminden dava açılmasına karşın, mahkeme hükmünün gerekçesinde 2010 yılında düzenleme suçunu işlediğinden bahisle tek hüküm kurduğu görülmüş, kurulan hükmün 2010 yılına ilişkin olduğu kabul edilmiş ve 2011 takvim yılı için mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında yapılan incelemede; 05.07.2010 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği ve yıl sonuna kadar 90.015.875 TL tutarında hububat alımı yaptığı, bu alımın 107.720.787 Kg. hububata tekabül ettiği, dosya kapsamından sanığın bu kadar kısa sürede bu kadar yüklü miktarda alımı hiçbir depo, işçi, nakliye veya banka hesabı kullanmadan yapmasının mümkün olmadığı gibi, sanıktan mal alışı bildiren bir mükellef de bulunmaması karşısında mahkemenin suçun sübutuna yönelik takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

ÖK.