KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/7250 E., 2019/636 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2019
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 17.12.2018 tarih ve 2018/14436 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.12.2018 tarih ve KYB-2018/103457 sayılı ihbarnamesi ile;
Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ....16.
Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2013/617 esas, 2014/986 sayılı kararının “ müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak bilgi ve rızası dışında adına sahte telefon abonelik sözleşmesi düzenlenen olayda, suç ve karar tarihinden önce 10/11/2008 tarih ve 27050 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na 6518 sayılı Kanun ile eklenen 4. maddesindeki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz,
bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz.” ile aynı Kanun’un 63/10. maddesindeki “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar;
ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenlemelere nazaran, sanığa isnad edilen eylemin daha özel nitelikteki 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesindeki suçu oluşturduğu ve bu kapsamda üzerine atılı bulunan suç bakımından sanığa usûlüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/7250, K. 2019/636, 21 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama