Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/743 K.2020/2559

Eda iletişim isimli bayide çalışan sanık hakkında, yurt dışından getirilmiş cep telefonunu, katılana ait pasaport fotokopisini kullanarak katılanın pasaportuna kaydettirmek sureti ile özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; ekspertiz raporlarına göre, suça konu 27.02.2012 tarhli başvuru dilekçesindeki katılan adına atfen atılı imzanın ve yazının katılanın eli ürünü olmadığının, " ıphone4" yazısının ise sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, söz konusu cep telefonunun [TELEFON] numaralı GSM hattı ile kayıt altına alınarak sisteme girildiği,

bu telefonunun ise sanığın ablası adına kayıtlı olup sanık tarafından kullanılan cep telefonu hattı olduğunun anlaşılması karşısında, suçtan elde edilecek olan menfaatin sanığa ait olduğu gözetildiğinde suçun subut bulduğu; hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun’un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilci tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz ve bunlar kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa