Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/759 K.2020/2374

Sanığa ait iş yerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak abonelik sözleşmesi düzenlenip telefon hattı alındığı iddiası ile özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; abonelik sözleşmesinin sanığın iş yerinde düzenlediği, bilirkişi raporuna göre imzaların katılana ait olmadığının tespit edildiği ve suçtan elde edilecek menfaatin GSM bayii işleten sanığa ait olduğu gözetildiğinde suçun sübut bulduğu;

hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz.” ve 5. fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken beraatine karar verilmesi,