Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/771 K.2020/3396

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/09/2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 26/07/2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça konu lise diploması üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; tüm unsurlarının tam olduğu, üzerinde soğuk mühür izinin bulunduğu, sahte düzenlendiğinin ilk bakışta anlaşılamadığı ve aldatma niteliğinin bulunduğu anlaşılmış, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkeme’nin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Adli emanetin 2010/190 sırasında kayıtlı suça konu lise diplomasının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

ÖK.