Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/846 K.2020/2403

1- Katılan vekilinin temyiz talebinin, dilekçe içeriğine göre, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.01.2014 tarih, 2014/650 esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından da kamu davası açılmış olmasına karşın bu yıllara dair hüküm kurulmadığı, katılan vekilinin temyiz isteminin bu takvim yıllarından hüküm kurulmamasına ilişkin olduğu anlaşılmakla; temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından incelenmeksizin İADESİNE,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun şekilde 16.02.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.02.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,